2 september 2009

Mijn dochtertje wil graag speelgoed en andere leuke dingen hebben. Maar als ze van alles aanwijst, dan trek ik haar er vandaan. Ik ben gek op mijn dochter. Ze is zo lief. Maar ik kan haar niet geven wat ze wil. Daar ben ik te arm voor. Mijn dochter wil graag naar het park, maar ik durf haar niet mee te nemen omdat ik bang ben dat ze om eten of iets anders gaat zeuren. En ik kan dat allemaal gewoon niet betalen…

Bijna elke dag ben ik te laat op m’n werk. Het is haast onmogelijk om op tijd te komen. Dat komt doordat ik eerst mijn dochter naar school moet brengen. Maar deze school gaat vaak pas laat open. Deze maand ben ik al drie keer te laat gekomen omdat ik stond te wachten totdat de school eindelijk openging. Voor elke keer dat ik te laat ben, trekken ze geld van m’n loon af.

En de voorzieningen zijn ook heel slecht in mijn fabriek. De toiletten zijn nog het ergst. Ik moet in de rij voor water als ik dorst heb.

Vaak raak ik hier allemaal zo gefrustreerd van! Maar ik heb altijd hoop gehouden. “Oké”, denk ik dan, “ik mag dan te laat op mijn werk zijn, maar ik hou van mijn dochter, en dat is wat telt.”