21 oktober 2009
Laat me je een geheim vertellen. Dit is een erg interessant verhaal. Een paar jaar geleden was ik nog nieuwsgierig naar alles. Ik krijg bijna nooit een kaart of brief. In heel mijn leven heb ik maar één keer wat gekregen. Ik heb niemand die naar me schrijft.
Het is het verhaal achter een 2-taka biljet. Ik kreeg het briefje als wisselgeld, en er stond een naam en telefoonnummer op. Uit nieuwsgierigheid belde ik hem bij vrienden op. Het was gewoon voor de lol. De jongen die ik belde was een student aan de universiteit. We hebben maandenlang gebeld. Hij hield van mijn stem en de manier waarop ik praatte. Hij zeurde veel en bleef maar vragen om af te spreken. Door zijn lieve woorden begon ik me schuldig te voelen. Ik zei tegen hem: “Hoor eens, je vindt mijn stem aantrekkelijk, maar als je me ontmoet zal je teleurgesteld zijn.”
Maar op een dag kreeg ik een pakketje. Ik was verrast. Er zat een zakdoek in, een brief en een foto. Maar ik wilde hier niet mee doorgaan…
Dat was de eerste en enige brief die ik ooit kreeg.
Van de Schone Kleren Campagne:
Laat weten dat Rumana vrienden heeft in Nederland, waar de kleding die zij maakt wordt gedragen. Steun haar en stuur haar een kaartje met de groeten uit jouw dorp of stad. Lees hier hoe!







































