5 oktober 2009
Ik heb elke dag ruzie met de supervisor. Het klopt dat ik elke dag een uur te laat ben. Ik hou er niet van dat de supervisors me lastigvallen met vragen. Dan zeg ik: “Hé, waarom stel je elke dag weer dezelfde vraag, namelijk waarom ik te laat ben?”
De omstandigheden in de fabriek zijn verschrikkelijk. Er zijn maar 15 WC’s voor 8000 of 9000 arbeiders. Van de WC’s word je misselijk. Soms is er watertekort, en dan zijn de WC’s helemaal walgelijk. Ik probeer ze zo weinig mogelijk te gebruiken.
Er is een pauze van een uur. Ik eet snel mijn lunch op. Slapen is mijn pauze. Ik ben moe en doe een dutje van een half uur. Ik val in slaap voor mijn naaimachine. Voor de meeste arbeiders, vooral voor hen die van ver komen, is een dutje de meest ontspannende en populaire tijdsbesteding. Uren achterelkaar achter de naaimachines werken zorgt voor pijn in je lichaam en benen.
Het leven gaat door. Het is voor ons vanzelfsprekend dat we soms naar bed gaan zonder avondeten te hebben gehad.
————————–
Van de Schone Kleren Campagne:
De foto die je ziet komt uit de film China Blue, over wat de zestienjarige Jasmine meemaakt in de Chinese jeans-industrie. Hier probeert ze wakker te blijven… De SKC biedt samen met Amnesty International een lespakket aan over China Blue.
